ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΔΩΡO ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΔΩΡO ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

 Το Σημαντικότερο Δώρο στα Παιδιά-Αθλητές είναι η Συναισθηματική Ανάπτυξη της Οικογένειας τους.

Κάθε χρόνο τις ημέρες των εορτών τα παιδιά αποκτούν έναν ιδιαίτερο πρωταγωνιστικό  ρόλο και περιμένουν με ανυπομονησία να γίνουν αποδέκτες διαφόρων πολύτιμων (για αυτά) δώρων από τους γονείς τους, οι οποίοι με την σειρά τους και μέσα από τα ''θέλω'' των παιδιών τους θέλουν και εκείνοι να προβάλουν την επιθυμία τους (προς αυτά) στο να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο χαρούμενα και ευτυχισμένα.

Δεν είναι λίγες οι φορές όπου τα παιδιά ζητώντας κάτι που φαίνεται και είναι απλό και αναμενόμενο για τον ρόλο τους, όπως ένα υλικό δώρο που μπορεί να είδαν σε μία διαφήμιση η στην κατοχή κάποιου γνωστού τους, να επιζητούν κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και αναγκαίο, όπως ένα δώρο συναισθηματικής φύσεως το οποίο θα προστατέψει τα σημαντικά κομμάτια της ζωής τους, όπως το άθλημα της επιλογής τους, και εν συνεχεία θα αναπτύξει τόσο τους ίδιους όσο και τις σχέσεις τους μέσα στην οικογένεια.

Η αναζήτηση του πολύτιμου αυτού δώρου, μας φέρνει σε επαφή με μία καλά καμουφλαρισμένη ανάγκη, η οποία εστιάζεται στον έλεγχο των συναισθημάτων που μεταφέρονται από την μεριά της οικογένειας προς αυτή του αθλητή. Πιο συγκεκριμένα, εν ώρα αγώνων οι νεαροί αθλητές επιθυμούν οι γονείς τους να μην προσφέρουν κανένα είδος τεχνικής η πρακτικής καθοδήγησης, εκτός και αν θεωρούν  ότι οι γονείς τους κατέχουν ένα υψηλό επίπεδο γνώσης όσον αφορά το άθλημα (Knight et al., 2010). Στην τελευταία διαπίστωση της προαναφερθείσας έρευνας συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος του προβλήματος, καθώς σε αντίθεση με την φαινομενικά  θετική επιρροή των εμπειριών και των γνώσεων των γονέων, το τελικό αποτέλεσμα παρουσιάζει μια αξιοσημείωτη πτώση στην συνολική αυτοπεποίθηση, στα κίνητρα, και εν τέλη στην πρωτοβουλία και στην όρεξη της συμμετοχής από την μεριά των παιδιών (Brummelman et al., 2013 & Knight et al., 2016).

Προκειμένου να ξεκαθαριστεί όσο το δυνατόν καλύτερα η ολική εικόνα τόσο του προβλήματος όσο και της εξέλιξης που απαιτείται, θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο βασικός λόγος που θα οδηγήσει ένα παιδί στο να ασχοληθεί με τον αθλητισμό, είναι η διασκέδαση και η χαρά της ενασχόλησης με μια επιλογή που μπορεί να δόμησε ή να βοήθησε στην επιλογή της η οικογένεια αλλά ανήκει εξ’ολοκλήρου στον ίδιο τον αθλητή. Έτσι ο στόχος θα πρέπει να είναι η Συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού μέσα από τα δικά του βιώματα, τα οποία και θα τον οδηγήσουν σε μια σταδιακή αύξηση της αίσθησης του ελέγχου του γύρω από το άθλημα του.

Επιστρέφοντας στη μεριά της οικογένειας, συμπεραίνουμε ότι το ‘’θέλω'' των γονέων αναφορικά με το να έχουν τα παιδιά τους μόνο θετικές και χαρούμενες εμπειρίες ουσιαστικά επισκιάζει ή και ακόμα χειρότερα ακυρώνει οποιαδήποτε προσπάθεια στο να βγει στην επιφάνεια το ‘’θέλω'' του νεαρού αθλητή, το οποίο και είναι το ζητούμενο. Επίσης, η επαναλαμβανόμενη αίσθηση ανησυχίας οδηγεί τους γονείς να αναζητούν υπερβολικά ενεργούς ρόλους στο αθλητικό περιβάλλον του παιδιού τους, είτε ως προπονητές, είτε ως υποστηρικτές, σε επίπεδα όμως που θυμίζουν περισσότερο οπαδούς παρά γονείς.

Καταλήγοντας, το σύνολο της συγκεκριμένης συμπεριφοράς δημιουργεί το προφίλ του λεγόμενου ''γονέα ελικόπτερο'' που δεν επιτρέπει στα παιδιά του τον χώρο που απαιτείται ώστε να κάνουν πολύτιμα λάθη που ως βιώματα πλέον θα τους αναπτύξουν τόσο συναισθηματικά όσο και αθλητικά.

Το δώρο λοιπόν για αυτά τα Χριστούγεννα θα μπορούσε να είναι το πρώτο βήμα στην επίλυση αυτού του ευρέος γνωστού προβλήματος και δεν είναι άλλο από την εμπιστοσύνη προς τα ίδια τα παιδιά και προς την επιλογή της Ακαδημίας ή του αθλητικού συλλόγου στον οποίο και έχουν εμπιστευτεί αυτόν τον δύσκολο παιδαγωγικό ρόλο. Ο γονέας θα πρέπει να είναι μονίμως διαθέσιμος στο να ακούσει το παιδί του, όμως η παρέμβαση του θα πρέπει να στηρίζεται όχι στην άμεση και εύκολη λύση αλλά μέσω μίας σταθερής και σίγουρης καθοδήγησης στο πως το παιδί θα αποκτήσει όσον το δυνατόν μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου γύρω από το πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει, με τα λάθη να είναι πάντα ευπρόσδεκτα.

Θα τα ξαναπούμε σύντομα,

Μάνος Τσαγκαράκης 

Αθλητικός Ψυχολόγος PAO BC Academy